"Ponad wszystko" Nicola Yoon

Maddy ma alergię na cały świat, jest zamknięta w domu, jedynymi osobami mającymi z nią kontakt są jej mama i pielęgniarka. Pewnego dnia do sąsiedztwa wprowadza się Olly. Dziewczyna obserwuje go przez okno. Już wie, że chłopak przewróci jej świat do góry nogami...

Jest to książka o tym, jak wiele jesteśmy w stanie poświęcić w imię miłości.

 

Autorka: Nicola Yoon 

Nicola Yoon dorastała na Jamajce i w Nowym Jorku. Obecnie mieszka z mężem i córką w Los Angeles. "Ponad wszystko" to jej literacki debiut. Możemy również zapoznać się z jej niedawno wydaną drugą książką pt. "Słońce też jest gwiazdą". 

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Maddy

Od swoich pierwszych lat życia choruje na bardzo rzadką i nieuleczalną chorobę. Odkąd jej mama (z zawodu lekarka) zdiagnozowała u niej SCID (ciężkie złożone niedobory odporności), całe życie spędza w swoim sterylnie odkażonym białym pokoju. Ma w nim do dyspozycji mnóstwo książek i komputer. Zajmuje się nią jej pielęgniarka Carla, która dba o jej prawidłowe wyniki oraz mama, która jak się okazuje od lat nie może pogodzić się z tragiczną śmiercią męża i syna. Rodzicielka, chcąc umilić ukochanej córce czas, ogląda z nią filmy i gra w kalambury czy też scrabble. Dziewczyna czuje, że każdy jej dzień to jedna wielka rutyna. Z początku jej to aż tak nie przeszkadza, jednak gdy w jej życiu pojawia się Olly, perspektywa wolności i życia poza domem podoba jej się jeszcze bardziej niż kiedykolwiek przedtem...

„Gdyby moje życie było książką i dałoby się je przeczytać od końca, nic by się nie zmieniło. Dzisiejszy dzień jest taki sam jak wczorajszy. Jutro będzie takie samo jak dzisiaj, w Księdze Maddy wszystkie rozdziały są identyczne.”

Olly

To trochę zbuntowany chłopak. Przenosi się się wraz z zastraszoną matką, nieradzącą sobie siostrą i agresywnym, burzliwym ojcem do sąsiedztwa Maddy. Jest bardzo wysportowany, lubi robić akrobacje i nosi czarne ubrania. Podczas awantur, które wszczyna jego ojciec, udaje się na dach, gdzie może być sam. W dniu przeprowadzki dostrzega w oknie młodą, ciemnoskórą dziewczynę ubraną całą na biało...

Bezpieczeństwo to nie wszystko, życie nie polega jedynie na oddychaniu.

Maddeline codziennie obserwuje chłopaka. Podoba jej się jego styl bycia. W końcu postanawia się przełamać i pisze do niego. Nastolatkowie zaczynają ze sobą korespondować. Zaciekawiony Olly wypytuje o chorobę dziewczyny. Ta mu wyjaśnia, że nie może wychodzić z domu, ponieważ jakikolwiek kontakt z zanieczyszczonym powietrzem może się dla niej źle skończyć. Oboje są sobą zaintrygowani i chłopak proponuje Maddy spotkanie. Dziewczyna ma świadomość, że w ten sposób narazi swoje życie, ale nie może przestać myśleć o poznaniu sąsiada. W końcu prosi swoją pielęgniarkę o pomoc. Carla wie, że nie powinna tego robić, jednak widząc desperację Maddy wyraża chęć pomocy. Organizują potajemne spotkanie. Olly i Maddeline są sobą zauroczeni i udaje im się spotkać jeszcze parę razy. W pewnym momencie dziewczyna stwierdza, że musi w końcu zacząć żyć. Uważa, że jej dotychczasowe życie było pozbawione sensu. Nie jest już w stanie tkwić w bańce jedynie wyobrażając sobie świat poza domem. Postanawia sprzeciwić się matce i wyjechać z Ollym ryzykując życie. 

Olly:ok no dobrze to zostawiam oczy

Madeline: Jakiego koloru są twoje?

Olly: niebieskie

Madeline: Poproszę konkretniej.

Olly: jezu. dziewczyny. błękit oceanu

Madeline: Atlantyckiego czy Spokojnego?

Olly: atlantyckiego. a twoje jaki mają kolor?

Madelina: Czekoladowy brąz.

Olly: poproszę konkretniej

Madeline: Brąz gorzkiej czekolady zawierającej 75% masła kakaowego.

Olly: hehe. dobre.

Książka  jest przeznaczona dla młodzieży, chociaż uważam, że dla niejednego dorosłego również będzie umileniem czasu. Czyta się ją lekko, a cudowne ilustracje tylko zachęcają do kontynuowania. Mimo tematu choroby i ucieczki z pewnością czytelnik zostanie wiele razy rozśmieszony. Wiadomości, plany Maddy i jej notatki również są pełne humoru. Miłość jest tutaj pokazana w dwóch odsłonach. 1 - jako zauroczenie dwóch młodych ludzi oraz 2 - jako miłość matki do córki, która jest dla niej w stanie poświęcić wszystko. Być może zakończenie było nieco przewidywalne, chociaż mnie trochę zaskoczyło. Polecam ją wszystkim, którzy lubią młodzieżówki i chcieliby poczytać coś lekkiego. Jak dla mnie 8/10 :)